Marketing is waardenloos, authenticiteit is magnetizing schrijft Joyce Meuzelaar in haar gelijknamig boek.

Zij schrijft onder andere: “Communicatie met de doelgroepen werd gevoerd vanuit het principe zender-boodschap-ontvanger, waarbij we niet of nauwelijks aandacht besteden aan de zender, maar des te meer aan de ontvanger. Door te denken vanuit anderen, dachten we te kunnen scoren in de markt. Doelgroepsegmentatie, verkooptechnieken en klantgerichtheid; alles was erop gericht de gunsten van de klant te verwerven.

Maar dat werkt averechts. Organisaties die het contact met hun klanten op deze manier onderhouden, hollen hun eigen identiteit steeds meer uit waardoor het contact met de doelgroepen steeds oppervlakkiger wordt. Vaak kent de consument wel een merk, maar weet hij niet welke organisatie erachter zit. Veel bedrijven zijn van mening dat de consument dat ook niet hoeft te weten. Een grote denkfout volgens mij. De consument kan namelijk geen verbinding maken met de organisatie die het contact probeert te leggen, als hij niet weet wie die organisatie of zender is en daar geen beeld en gevoel bij heeft. Je kunt alleen maar verbinding maken met een entiteit, en een product is geen entiteit! Dat betekent dat je iedere keer opnieuw heel veel moeite moet doen om de aandacht van de consument te trekken. Dat is het grote euvel waar reclamemakers mee te maken hebben.” Einde citaat.

Het doet een beetje denken aan volgende cartoon die verschillende aspecten van marketing en communicatie aanschouwelijk voorstelt:

En is het dat wat we willen? Of willen we toch eerder dit?